𝗘𝗲𝗻 𝗯𝗼𝗲𝗸 𝗼𝗺 𝘃𝗮𝘀𝘁 𝘁𝗲 𝗵𝗼𝘂𝗱𝗲𝗻

Sommige uitvaarten blijven in je lijf. Die van Wilfried in 2023 was zo’n dag: zoveel ontzettend mensen, zoveel steun, zoveel liefde.
Maar het rouwrumoer verstomt uiteindelijk… en dan moeten zijn vrouw samen met hun twee kinderen (toen 9 en 12) het leven weer oppakken.

Twee weken geleden vroeg zijn echtgenote mij om alsnog een fotoalbum te maken. Iets tastbaars: om te kunnen vasthouden, doorheen te bladeren, om de kinderen de dag te laten herinneren – nu én later.

Vandaag zat ik bij hen aan de keukentafel. Met een kop thee zijn we door het boek gegaan dat ik grotendeels al had samengesteld. Hoe mooi dat ze kozen voor een omslag in dezelfde kleur als hun bank: “camel bruin”. Dat wordt hem..

We spraken over de dag van de uitvaart, over herinneringen, en over hoe het nu is zonder hem. De meiden doen het goed: levendige pubers die in het nu leven, hem missen, maar ook vooruitgaan. Voor hun moeder is het pittiger alleen; het gemis blijft groot. Tegelijk is het mooi om te zien hoe zij haar leven heeft ingericht – met ruimte voor rouw én voor het dagelijks bestaan.

Waarom ik dit deel? Omdat fotografie meer kan zijn dan een verslag. Een album kan troosten, ordenen, verbinden. Beelden geven houvast wanneer woorden tekortschieten. 📖🧡

Dankbaar dat ik mocht luisteren, kijken, en maken.

#emotiefotograaf #uitvaartfotograafWoendsdrecht #uitvaartfotograafBergenopZoom #GonnieBax