Van slapende pubers naar een afscheid in Zwolle: één dag, zoveel emoties

Sommige dagen bestaan uit uitersten.

Van slapende pubers op de achterbank naar een emotioneel afscheid. Van een erehaag bij een crematorium in Zwolle naar een Italiaans ijsje bij oma. Van stilstaan bij het verlies van een dierbare naar het gewone leven dat gewoon doorgaat.

Als uitvaartfotograaf maak ik regelmatig mee hoe bijzonder die overgang kan zijn. Deze dag zal me dan ook nog lang bijblijven.

Van oma naar een afscheid in Kampen

Net voordat ik de straat inrijd waar mijn moeder woont, maak ik mijn zoon en zijn vriendinnetje wakker.

Ze liggen heerlijk tegen elkaar aan te slapen op de achterbank.

De reden dat ze mee zijn?

Lasse wil zijn vriendinnetje graag aan mijn moeder voorstellen. Maar ik vermoed dat er misschien nog een andere reden meespeelt…

Lasse wil gaan winkelen en misschien valt er bij oma nog iets extra’s te halen. 😇

Bij mijn moeder word ik, zoals altijd, warm ontvangen. Dit keer zet ik alleen de twee pubers af, want ik moet door naar Kampen om een afscheid te fotograferen.

En daarmee verandert de sfeer van de dag.

Vier maanden geleden was alles nog anders

Onderweg naar Kampen denk ik terug aan vier maanden geleden.

Ook toen was ik onderweg naar Kampen, maar toen in een compleet andere rol: als bruidsfotograaf.

Sandra en Robert hadden mij gevraagd om hun trouwdag vast te leggen. Ik vond het een enorme eer.

Wat een energie. Wat een liefde. Wat een prachtige dag.

En nu ben ik opnieuw onderweg naar Kampen.

Maar deze keer om hun afscheid vast te leggen.

Vorige week belde Sandra mij om te vertellen dat haar man Robert was overleden aan de gevolgen van kanker.

Ik viel letterlijk even stil.

Hoe dan…?

Vier maanden geleden stond ik daar nog hun liefde te fotograferen. Nu ben ik onderweg om zijn afscheid vast te leggen.

Dat contrast komt onderweg steeds opnieuw bij me binnen.

De spanning voor een afscheid

Hoe dichter ik bij de locatie kom, hoe gespannener ik word.

Het besef dat je een afscheid maar één keer kunt fotograferen, speelt bij iedere opdracht mee.

Je kunt een uitvaart niet opnieuw doen.

Je kunt een moment niet terughalen.

En juist daarom vind ik een goede voorbereiding en volledige aandacht tijdens een uitvaart zo belangrijk.

Vandaag voel ik die verantwoordelijkheid nog sterker dan anders.

De vertrouwde jas van de uitvaartfotograaf

Wanneer ik bij de familie aankom, gebeurt er iets bijzonders.

Ik voel letterlijk dat ik mijn vertrouwde jas als fotograaf aantrek.

Niet letterlijk natuurlijk. 😉

Maar wel figuurlijk.

De spanning maakt plaats voor focus. Ik weet wat ik moet doen. Ik kijk, luister en observeer. Ik zoek naar de momenten die belangrijk zijn voor de familie en probeer tegelijkertijd zo onopvallend mogelijk aanwezig te zijn.

Dat geeft mij houvast en vertrouwen.

En zo begin ik aan deze bijzondere dag van afscheid.

Een erehaag bij het crematorium in Zwolle

Bij het crematorium in Zwolle aangekomen, zie ik dat het al behoorlijk druk is.

Vrienden en familieleden zijn aanwezig. Ook vrijwilligers van Dutch Military Veterans vormen een erehaag.

Daarnaast staat de doedelzakspeler van de Pijpers en Tamboers klaar om voor de rouwstoet uit te gaan.

Een indrukwekkend beeld.

Door de erehaag en met de doedelzakspeler voorop wordt Robert naar het crematorium begeleid.

De dienst is warm en mooi.

Een afscheid waarin verdriet, liefde, herinneringen en verbondenheid samenkomen.

Respect voor de mensen die het afscheid begeleiden

En dan is er nog iets wat mij die dag bijblijft.

De doedelzakspeler.

Het is maar liefst 27 graden en hij staat in de volle zon in een volledig, dik wollen kostuum te spelen.

Respect.

Want terwijl de familie bezig is met het afscheid van Robert, zijn er achter de schermen en rondom de uitvaart veel mensen die ervoor zorgen dat alles op een waardige manier verloopt.

Ook dat zijn momenten die je als uitvaartfotograaf ziet.

Van afscheid naar een kop koffie bij oma

Na afloop neem ik afscheid van Sandra en haar familie.

En dan begint de volgende overgang van deze bijzondere dag.

Ik stap in de auto en rijd terug naar mijn moeder.

Daar wacht een kop koffie en de vraag hoe het met de twee pubers gaat.

Maar voordat ik naar mijn moeder ga, besluit ik nog snel langs Salute te rijden voor een heerlijk Italiaans ijsje. 🍨

Mijn moeder is namelijk dol op chocolade-ijs.

Soms zijn het juist die kleine, gewone dingen die op zo’n intense dag ineens extra fijn voelen.

Het leven gaat ondertussen gewoon door

Na het ijs nemen we afscheid van mijn moeder.

We hebben nog een flinke rit voor de boeg.

Tweeënhalf uur om precies te zijn.

Onderweg vertellen Lasse en zijn vriendinnetje enthousiast over hun dag in Zwolle.

Ze vonden het ontzettend leuk.

Het geklets duurt alleen niet zo lang…

Want net voor Arnhem liggen ze alweer diep in slaap tegen elkaar aan. 😝

En ik?

Ik rijd verder en denk na over de dag.

Eén dag, twee werelden

Als ik de dag later nog eens overdenk, besef ik opnieuw hoe bijzonder mijn werk als uitvaartfotograaf is.

Je kunt ’s ochtends nog midden in het gewone leven zitten.

Slapende pubers op de achterbank.
Een bezoek aan oma.
Een kop koffie.
Een ijsje.

En een paar uur later sta je midden in een afscheid.

Je bent bezig met verdriet, liefde, herinneringen en het verlies van iemand die voor anderen ontzettend belangrijk was.

En nog geen half uur later draai je alweer mee in het moordende tempo van de buitenwereld.

Dat vind ik misschien wel een van de meest bijzondere kanten van afscheidsfotografie.

Tijdens een afscheid lijkt de wereld soms even stil te staan.

Maar buiten die plek gaat alles gewoon door.

Auto’s rijden voorbij. Mensen gaan naar hun werk. Winkels zijn open. Kinderen spelen. Pubers gaan shoppen. Iemand haalt een ijsje.

En ondertussen staat een familie even stil bij het leven van iemand die zij moeten missen.

Een afscheid dat ik niet snel zal vergeten

Het fotograferen van Roberts afscheid voelde extra bijzonder omdat ik slechts vier maanden daarvoor zijn trouwdag had mogen vastleggen.

Van een dag vol liefde en toekomstplannen naar een dag vol herinneringen.

Als fotograaf mag ik beide momenten vastleggen.

En juist daardoor besef ik iedere keer weer hoe waardevol fotografie kan zijn.

Niet alleen om mooie foto’s te maken, maar om herinneringen te bewaren aan momenten die nooit meer terugkomen.

Lieve Robert, tot ooit.

Liefs Gonnie 💜

Op zoek naar een uitvaartfotograaf in Zwolle?

Een afscheid is een moment dat maar één keer plaatsvindt. Als uitvaartfotograaf in Zwolle en omgeving leg ik op een respectvolle en onopvallende manier de belangrijke momenten van een afscheid vast.

Van de rouwstoet en de ceremonie tot de kleine momenten van verbinding, troost en herinnering.

Wil je meer weten over uitvaartfotografie of afscheidsfotografie? Neem gerust contact met mij op. Ik vertel je graag persoonlijk wat ik voor jullie kan betekenen.