Voor het eerst weer achter de camera…
Afgelopen donderdag ben ik voor het eerst sinds het overlijden van mijn moeder weer gaan fotograferen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik er best wel tegenop zag. De vermoeidheid van de afgelopen periode, en alles rondom het afscheid van mijn moeder, zat behoorlijk in mijn lijf. Zowel lichamelijk als emotioneel. Zou het me wel lukken om een hele dag te fotograferen? Zou het me lukken om alert te blijven?
Op 5 november jl. mocht ik het ALS Financieel Diner editie 2026 fotograferen. Een bijzondere opdracht, op een bijzondere locatie: het stadion van Excelsior Rotterdam.
Om 10.30 uur begon mijn dag met het fotograferen van alle voorbereidingen. Om vervolgens door te gaan toen om 16.30 uur de gasten arriveerden. Daarna volgden het diner, de veilingen en alle bijzondere momenten die deze avond zo speciaal maakten.
Wat een spektakel om hierbij aanwezig te mogen zijn én dit allemaal vast te leggen! Het was echt ontzettend tof om te doen.
En als klap op de letterlijke vuurpijl werd, onder begeleiding van een prachtige vuurwerkshow, het eindbedrag bekendgemaakt: maar liefst € 555.348,- voor ALS!
Na nog een aantal foto’s tijdens de afterparty te hebben gemaakt, begon de vermoeidheid toch behoorlijk toe te slaan.
Op de terugweg naar huis kwamen de emoties los. De indrukken van de dag en alles wat er de afgelopen periode was gebeurd, duizelden nog behoorlijk door mijn hoofd.
Moe, maar voldaan kwam ik thuis. Nadat ik mezelf letterlijk uit mijn galakleding en make-up had ontdaan, ben ik mijn bed ingedoken.
En weet je? Met een glimlach op mijn gezicht.
Want ondanks de vermoeidheid en de emoties was het me gelukt. Ik had weer een hele dag met mijn camera mogen doen wat ik zo graag doe.
Misschien was ik er nog niet helemaal klaar voor, en kritisch zoals ik ben zijn niet alle foto’s geworden zoals ik ze graag had gezien maar deze dag heeft me laten voelen dat ik stapje voor stapje mijn weg weer aan het vinden ben. 💜