๐๐ป ๐ต๐ฒ๐ ๐๐ผ๐ป๐ป๐ฒ๐๐ท๐ฒ ๐ด๐ฒ๐๐ฒ๐โฆ.
Ik was zaterdag al vroeg onderweg, om 7:30, om een afscheid in Rotterdam vast te leggen. Toen ik โs middags weer thuis kwam, ontdekte ik een prachtig boeket bloemen op de dressoir. ๐ธ
Nieuwsgierig vroeg ik: โHรฉ, van wie heb je die gekregen?โ
Kirsten glimlachte: โKijk maar op het kaartje.โ
“๐๐ช๐ฆ๐ท๐ฆ ๐๐ช๐ณ๐ด๐ต๐ฆ๐ฏ, ๐ฃ๐ฆ๐ฅ๐ข๐ฏ๐ฌ๐ต ๐ฅ๐ข๐ต ๐ธ๐ช๐ซ ๐๐ฐ๐ฏ๐ฏ๐ช๐ฆ ๐ฎ๐ฐ๐ค๐ฉ๐ต๐ฆ๐ฏ ๐ญ๐ฆ๐ฏ๐ฆ๐ฏ ๐ฐ๐ฑ ๐ซ๐ฆ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ซ๐ข๐ข๐ณ๐ฅ๐ข๐จ. ๐๐ฆ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต ๐ท๐ข๐ฏ ๐ซ๐ฆ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ซ๐ข๐ข๐ณ๐ฅ๐ข๐จ! ๐๐ช๐ฆ๐ง๐ด…”
De bloemen kwamen van de familie waar voor ik het afscheid die ochtend had gefotografeerd. Echt een bijzondere verassing maar wel heel bijzonder. ๐
Ben je wel eens verrast geweest?
Liefs Gonnie
